Giuseppe Verdi, urodzony jako Giuseppe Fortunino Francesco Verdi, to jeden z najwybitniejszych kompozytorów operowych w historii, którego dzieła stanowią fundament światowego repertuaru operowego. Urodził się w Le Roncole, w pobliżu Busseto, we Włoszech. Dokładna data jego urodzenia bywa przedmiotem dyskusji, jednak sam kompozytor przez całe życie świętował swoje urodziny 9 października. Jego rodzice, Carlo Giuseppe Verdi i Luigia Uttini, byli właścicielami ziemskimi i prowadzili karczmę, co podważa późniejsze próby kreowania się na syna prostych chłopów. Giuseppe Verdi miał żonę Margheritę Barezzi, z którą doczekał się dwójki dzieci, lecz oboje zmarli w niemowlęctwie, a sama Margherita odeszła w młodym wieku. Po znaczącym sukcesie opery „Nabucco” kompozytor zamieszkał w Mediolanie, gdzie nawiązał trwałą przyjaźń z hrabiną Clarą Maffei, która pozostała jego bliską korespondentką przez wiele lat.
Giuseppe Verdi (ur. 9 października 1813 r.) na dzień dzisiejszy ma 210 lat. Jest postacią, której nazwisko jest nierozerwalnie związane z włoską operą i ruchem Risorgimento, dążącym do zjednoczenia Włoch. Jego życie, naznaczone zarówno osobistymi tragediami, jak i triumfami artystycznymi, jest fascynującą opowieścią o niezwykłym talencie, determinacji i głębokim przywiązaniu do ojczyzny. Dzieła Verdiego do dziś poruszają serca publiczności na całym świecie, a jego postać stała się symbolem włoskiej tożsamości narodowej.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 210 lat (na dzień dzisiejszy)
- Żona/Mąż: Margherita Barezzi
- Dzieci: Virginia Maria Luigia, Icilio Romano (zmarli w niemowlęctwie)
- Zawód: Kompozytor operowy
- Główne osiągnięcie: Stworzenie arcydzieł operowych takich jak „Rigoletto”, „Trubadur”, „La traviata”, „Aida”, „Otello” i „Falstaff”, które stanowią fundament światowego repertuaru operowego.
Podstawowe informacje o Giuseppe Verdim
Giuseppe Fortunino Francesco Verdi przyszedł na świat w Le Roncole, niewielkiej miejscowości położonej niedaleko Busseto we Włoszech. Jego miejsce urodzenia, Le Roncole, w 1813 roku znajdowało się w departamencie Taro, który wówczas stanowił część Pierwszego Cesarstwa Francuskiego. Chociaż akt chrztu z 11 października 1813 roku sugeruje datę narodzin 9 lub 10 października, sam kompozytor konsekwentnie świętował swoje urodziny 9 października. Rodzina Verdi cieszyła się stabilną pozycją społeczną i ekonomiczną; jego rodzice, Carlo Giuseppe Verdi i Luigia Uttini, byli właścicielami ziemskimi, prowadzili karczmę oraz zajmowali się przędzeniem, co stanowiło solidne podstawy ich bytu.
Życie prywatne Giuseppe Verdiego
Pierwsze małżeństwo i tragedia rodzinna
W maju 1836 roku Giuseppe Verdi poślubił Margheritę Barezzi, córkę swojego pierwszego i ważnego patrona, Antonio Barezziego. Z tego związku narodziło się dwoje dzieci: córka Virginia Maria Luigia i syn Icilio Romano. Niestety, los okazał się okrutny dla młodej rodziny. Oboje dzieci zmarło w niemowlęctwie, w latach 1838 i 1839. Tragedia pogłębiła się wraz ze śmiercią Margherity w 1840 roku, która zmarła w wieku zaledwie 26 lat z powodu zapalenia mózgu. Te bolesne straty odcisnęły głębokie i trwałe piętno na życiu kompozytora.
Długoletnia przyjaźń
Po ogromnym sukcesie, jaki przyniosła mu opera „Nabucco”, Giuseppe Verdi przeniósł się do Mediolanu. Tam stał się częstym i cenionym gościem w salonie hrabiny Clary Maffei. Ta znajomość przerodziła się w głęboką i trwałą przyjaźń, która przetrwała do końca życia kompozytora. Hrabina Maffei była nie tylko wierną entuzjastką twórczości Verdiego, ale także jego bliską powierniczką i korespondentką, utrzymując z nim kontakt aż do jego śmierci. Ich relacja stanowiła ważny element życia społecznego i emocjonalnego kompozytora w okresie jego największej kariery.
Kariera i muzyka Giuseppe Verdiego
Początki edukacji muzycznej
Talent muzyczny Giuseppe Verdiego ujawnił się niezwykle wcześnie. Już w wieku czterech lat rozpoczął naukę łaciny i języka włoskiego, a jako sześciolatek zaczął pobierać lekcje gry na organach. Jego zdolności były tak wybitne, że po śmierci swojego nauczyciela, Baistrocchiego, młody Verdi, mając zaledwie osiem lat, objął stanowisko oficjalnego, płatnego organisty kościelnego w kościele w swoim rodzinnym Busseto. Był to jego pierwszy znaczący krok w świecie profesjonalnej muzyki.
Wczesna twórczość
Okres między 13. a 18. rokiem życia Verdiego charakteryzował się niezwykłą płodnością kompozytorską. W tym czasie stworzył setki marszów dla orkiestr dętych, utwory sakralne, w tym „Stabat Mater”, a także liczne kantaty, duety i tria. Te wczesne kompozycje były następnie wykonywane w kościołach i teatrach w jego rodzinnym Busseto, co pozwoliło młodemu artyście zdobyć pierwsze cenne doświadczenia sceniczne i muzyczne.
Odrzucenie przez Konserwatorium i prywatna nauka
Pomimo wyraźnie widocznego talentu, droga edukacyjna Verdiego napotkała na swojej drodze znaczące przeszkody. Został on odrzucony przez prestiżowe Konserwatorium w Mediolanie, co było dla niego ogromnym rozczarowaniem i osobistym ciosem. Nie poddał się jednak całkowicie i postanowił podjąć prywatną naukę u Vincenzo Lavigny, byłego muzyka słynnej mediolańskiej opery La Scala. Lavigna nie tylko doskonalił jego umiejętności techniczne, ale również wprowadził młodego kompozytora w kręgi mediolańskiej elity muzycznej, otwierając mu tym samym drogę do dalszej kariery.
Przełom z operą „Nabucco”
Początki kariery operowej Verdiego nie były łatwe i obfitowały w trudności. Jego pierwsza opera komediowa, „Un giorno di regno”, okazała się spektakularną klęską artystyczną i komercyjną. Prawdziwy, spektakularny przełom nastąpił jednak w 1842 roku wraz z premierą opery „Nabucco”. Opera ta odniosła gigantyczny sukces, bijąc wszelkie możliwe rekordy popularności – w samej La Scali wystawiono ją aż 57 razy w jednym sezonie. „Nabucco” ugruntowało pozycję Verdiego jako czołowego kompozytora Italii i otworzyło nowy, rewolucyjny rozdział w historii włoskiej opery.
Okres „galer”
Lata od 1842 do 1858 roku kompozytor sam określał mianem „lat na galerach”. Był to okres niezwykle intensywnej i wyczerpującej pracy, podczas którego, pod presją licznych kontraktów i zobowiązań, musiał stworzyć aż 20 oper. Wymagało to od niego ogromnego wysiłku fizycznego i psychicznego, a kompozytor często pracował w ekstremalnych warunkach, by sprostać oczekiwaniom wydawców i teatrów. Ten okres był kluczowy dla jego rozwoju artystycznego, choć zarazem stanowił dla niego okres ogromnych wyrzeczeń.
Trylogia środkowego okresu
Największą sławę i artystyczne uznanie przyniosły Verdimu trzy arcydzieła skomponowane jedno po drugim w połowie XIX wieku: „Rigoletto” (1851), „Trubadur” (1853) oraz „La traviata” (1853). Te trzy opery, znane jako trylogia środkowego okresu, do dziś stanowią niezaprzeczalny trzon światowego repertuaru operowego, a ich niezapomniane melodie i głęboki dramatyzm poruszają kolejne pokolenia widzów. Każda z nich stanowiła przełomowe dzieło, które wyznaczało nowe, wyższe standardy w gatunku operowym.
Późny powrót do wielkości
Po spektakularnym sukcesie opery „Aida” w 1871 roku, Verdi na pewien czas wycofał się z życia publicznego i kompozytorskiego, poświęcając się bardziej spokojnemu życiu. Jednak jego powrót na scenę muzyczną był absolutnie spektakularny i zaskakujący. W 1874 roku zaprezentował monumentalne „Requiem”, dzieło o niezwykłej sile wyrazu i emocjonalnej głębi. Dwie ostatnie opery Verdiego, „Otello” (1887) i „Falstaff” (1893), zaskoczyły świat muzyczny nowatorskim podejściem do formy operowej i niezwykłą głębią psychologiczną postaci, potwierdzając geniusz kompozytora aż do samego końca jego życia. Nawet w późnym wieku Verdi potrafił tworzyć dzieła rewolucyjne i przełomowe.
Osiągnięcia i uznanie Giuseppe Verdiego
Uznanie narodowe
Giuseppe Verdi stał się nie tylko wybitnym kompozytorem o światowej renomie, ale również kluczową postacią dla kształtującej się tożsamości narodowej Włoch. Jego twórczość, zwłaszcza opera „Nabucco” i jej słynny chór „Va, pensiero”, była powszechnie traktowana przez Włochów jako nieoficjalny hymn wolnościowy i symbol dążeń do zjednoczenia kraju, czyli ruchu Risorgimento. Postać Verdiego i jego muzyka stały się nierozerwalnie związane z odzyskaniem przez Włochy niepodległości i zjednoczeniem pod jednym sztandarem narodowym.
Sukces międzynarodowy
Twórczość Giuseppe Verdiego zdobyła uznanie na całym świecie już w połowie XIX wieku, szybko przekraczając granice Włoch. Jego opery były wystawiane w najważniejszych metropoliach muzycznych, od Wiednia i Paryża, po Nowy Jork (gdzie pierwsza opera Verdiego została wystawiona w 1848 roku) i Buenos Aires (w 1850 roku). Międzynarodowy sukces jego dzieł potwierdzał uniwersalność przekazu jego muzyki i mistrzostwo kompozytorskie, czyniąc go jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych artystów swoich czasów.
Majątek i finanse Giuseppe Verdiego
Wysokie honoraria
Giuseppe Verdi był nie tylko niezwykle utalentowanym kompozytorem, ale także sprawnym i przebiegłym negocjatorem. Potrafił wywalczyć bardzo wysokie honoraria za swoje dzieła, co świadczy o jego świadomości własnej wartości i mocnej pozycji na rynku muzycznym. Jako przykład można podać rok 1847, kiedy to za opery „Attila” i „Makbet” otrzymał po 18 000 lirów za każdą. Były to kwoty ogromne jak na tamte czasy, świadczące o jego umiejętnościach biznesowych i ogromnym popycie na jego twórczość.
Działalność polityczna Giuseppe Verdiego
Zaangażowanie w budowę państwowości włoskiej
Giuseppe Verdi aktywnie angażował się w proces budowy państwowości włoskiej i wspierał ruch niepodległościowy. Jego patriotyzm i niezłomne poparcie dla zjednoczenia kraju znalazły wyraz nie tylko w jego muzyce, ale również w działalności politycznej. Przez pewien czas służył jako wybrany polityk, reprezentując swoje przekonania i aktywnie uczestnicząc w kształtowaniu nowego państwa włoskiego. Jego działalność parlamentarna była naturalnym uzupełnieniem jego artystycznego wkładu w budowanie narodowej świadomości.
Ciekawostki z życia Giuseppe Verdiego
Prywatność ponad wszystko
Mimo że w swoich czasach Giuseppe Verdi był postacią o statusie międzynarodowej supergwiazdy, prywatnie był osobą niezwykle skrytą i ceniącą sobie spokój oraz dyskrecję. Unikał zabiegania o popularność i rozgłos, preferując życie na wsi jako właściciel ziemski i oddając się spokojnej pracy. Ta silna potrzeba prywatności i dystansu od zgiełku wielkich miast pozwalała mu zachować równowagę psychiczną i skupić się na swojej twórczości.
Autobiografia
Większość szczegółów dotyczących wczesnego życia Giuseppe Verdiego pochodzi ze szkicu autobiograficznego, który podyktował on swojemu wydawcy, Giulio Ricordiemu, w 1879 roku. Jednak historycy muzyki zwracają uwagę, że kompozytor celowo ubarwił niektóre fakty, aby przedstawić siebie jako osobę o bardziej skromnym pochodzeniu społecznym, co było zgodne z jego późniejszym, kreowanym wizerunkiem. Ten autograf stanowi cenne, choć wymagające krytycznej analizy, źródło informacji o jego życiu.
Chronologia życia i kariery Giuseppe Verdiego
- 1813: Narodziny Giuseppe Fortunino Francesco Verdiego w Le Roncole, we Włoszech.
- Ok. 1817-1821: Wczesna edukacja muzyczna; nauka gry na organach; objęcie stanowiska organisty kościelnego w wieku 8 lat.
- 1826-1830: Okres intensywnej twórczości kompozytorskiej, obejmujący setki utworów.
- 1836: Ślub z Margheritą Barezzi.
- 1838-1839: Śmierć dzieci: Virginii Marii Luigi i Icilia Romano.
- 1840: Śmierć żony Margherity Barezzi.
- 1842: Przełomowy sukces opery „Nabucco” w mediolańskiej La Scali.
- 1842-1858: Okres „lat na galerach” – stworzenie 20 oper pod presją licznych kontraktów.
- 1851: Premiera opery „Rigoletto”.
- 1853: Premiery oper „Trubadur” i „La traviata”.
- 1871: Sukces premiery opery „Aida”.
- 1874: Premiera monumentalnego „Requiem”.
- 1887: Premiera opery „Otello”.
- 1893: Premiera ostatniej opery, „Falstaff”.
- 1901: Śmierć Giuseppe Verdiego.
Kluczowe dzieła Giuseppe Verdiego
| Rok premiery | Tytuł opery |
|---|---|
| 1842 | Nabucco |
| 1851 | Rigoletto |
| 1853 | Trubadur |
| 1853 | La traviata |
| 1871 | Aida |
| 1887 | Otello |
| 1893 | Falstaff |
Warto wiedzieć: Chór „Va, pensiero” z opery „Nabucco” stał się nieoficjalnym hymnem wolnościowym dla Włochów, symbolizując ich dążenia do zjednoczenia narodowego.
Warto wiedzieć: Giuseppe Verdi był osobą niezwykle skrytą i ceniącą sobie prywatność, która pomimo ogromnej sławy unikała życia w blasku fleszy, preferując spokój życia na wsi jako właściciel ziemski.
Giuseppe Verdi, przez całe życie dążący do doskonałości artystycznej i głęboko zaangażowany w sprawy swojego narodu, pozostawił po sobie dziedzictwo nieocenionej wartości dla światowej opery. Jego niezrównana zdolność do tworzenia poruszających melodii i głębokich, uniwersalnych dramatów sprawiła, że jego dzieła są aktualne, inspirujące i wzruszające do dziś. Niezłomna determinacja i głębokie przywiązanie do sztuki, nawet w obliczu osobistych tragedii, pozwoliły Verdimu stworzyć dzieła, które na zawsze wpisały się w historię muzyki i serca słuchaczy na całym świecie.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Jakie są tytuły oper Verdiego?
Giuseppe Verdi skomponował ponad 20 oper, w tym między innymi takie arcydzieła jak „Aida”, „La Traviata”, „Rigoletto”, „Trubadur”, „Don Carlos”, „Otello” i „Falstaff”. Jego dorobek operowy jest bardzo bogaty i obejmuje dzieła o różnej tematyce i stylistyce.
Jaka jest najsłynniejsza opera Verdiego?
Trudno jednoznacznie wskazać jedną, najsłynniejszą operę, ponieważ wiele z nich cieszy się ogromną popularnością na całym świecie. Jednakże, „La Traviata”, „Aida” i „Rigoletto” są często wymieniane jako najbardziej rozpoznawalne i najczęściej wystawiane dzieła Verdiego.
O czym jest opera Nabucco Verdiego?
Opera „Nabucco” opowiada o historii Izraelitów uwięzionych w Babilonie pod panowaniem króla Nabuchodonozora. Jest to opowieść o utraconej wolności, wierze i tęsknocie za ojczyzną, która stała się symbolem walki o niepodległość dla Włochów w XIX wieku.
Gdzie jest pochowany Verdi?
Giuseppe Verdi został pochowany w specjalnie stworzonym dla niego Domu Artystów (Casa di Riposo per Musicisti) w Mediolanie. Jest to instytucja charytatywna, którą sam założył z myślą o wsparciu starszych i potrzebujących muzyków.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Verdi
