Edith Piaf: Francuski hymn Paryża, piosenki Edith Piaf i rocznica śmierci

1

Édith Piaf, urodzona jako Édith Giovanna Gassion 19 grudnia 1915 roku, pozostaje jedną z najbardziej ikonicznych postaci francuskiej muzyki. Jej charakterystyczny, pełen emocji głos i poruszające interpretacje przyniosły jej światową sławę, a jej życie, naznaczone zarówno wielkimi sukcesami artystycznymi, jak i osobistymi tragediami, stanowi fascynującą opowieść o sile ducha. Na [miesiąc rok] Édith Piaf miałaby 109 lat. Jej najbardziej znane utwory, takie jak „La Vie en rose” czy „Non, je ne regrette rien”, do dziś wzruszają kolejne pokolenia słuchaczy, potwierdzając jej ponadczasowe znaczenie w historii muzyki.

Przez dekady Édith Piaf była symbolem francuskiej piosenki, a jej życie prywatne, burzliwe i pełne dramatycznych wydarzeń, nierozłącznie splatało się z jej twórczością. Jej związki, w tym ten z bokserem Marcelem Cerdanem, oraz utraty bliskich, pozostawiły głęboki ślad w jej sercu i znalazły odzwierciedlenie w jej muzyce. Jej dziedzictwo artystyczne jest niekwestionowane.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na [miesiąc rok] miałaby 109 lat.
• Żona/Mąż: Dwukrotnie zamężna; z Jacques’em Pills i Théo Sarapo.
• Dzieci: Jedna córka, Marcelle Dupont, która zmarła w dzieciństwie.
• Zawód: Pieśniarka.
• Główne osiągnięcie: Uznana za jedną z najwybitniejszych francuskich pieśniarek wszech czasów, autorka i wykonawczyni ponadczasowych hitów.

Podstawowe informacje o Édith Piaf

Prawdziwe nazwisko Édith Giovanna Gassion, artystka przyszła na świat 19 grudnia 1915 roku w Paryżu, w szpitalu Hôpital Tenon. Jej imię, Édith, zostało nadane na cześć brytyjskiej pielęgniarki Edith Cavell, bohaterki I wojny światowej. Pseudonim artystyczny „Piaf”, oznaczający w paryskim slangu „wróbla”, został wymyślony około 1935 roku przez jej pierwszego promotora, Louisa Leplée. Nawiązywał on do drobnej budowy ciała piosenkarki i jej niezwykłego talentu wokalnego. Édith Piaf, mierząca zaledwie 142 centymetry wzrostu, stanowiła fascynujący kontrast między swoim niewielkim wzrostem a potężnym głosem, który podbijał serca słuchaczy na całym świecie. Dzięki radom Louisa Leplée, jej charakterystycznym elementem scenicznym stała się prosta, czarna sukienka, która towarzyszyła jej przez całą karierę.

Prawdziwe nazwisko, data i miejsce urodzenia

Édith Giovanna Gassion urodziła się 19 grudnia 1915 roku w Paryżu. Akt urodzenia wskazuje na szpital Hôpital Tenon jako miejsce jej przyjścia na świat. To właśnie w Paryżu, na ulicy de Belleville, rozpoczęła się jej niezwykła droga artystyczna.

Pochodzenie pseudonimu artystycznego

Nazwisko sceniczne „Piaf” zostało zaproponowane przez Louisa Leplée, pierwszego promotora artystki, około 1935 roku. W paryskim slangu słowo to oznacza „wróbla”. Pseudonim trafnie odzwierciedlał zarówno drobne gabaryty Édith, jak i jej nieprzeciętny talent wokalny, który miał zabłysnąć na francuskiej scenie.

Symbolika imienia

Imię Édith zostało nadane na cześć Edith Cavell, brytyjskiej pielęgniarki, która zginęła z rąk Niemców dwa miesiące przed narodzinami piosenkarki. Cavell była bohaterką za pomaganie francuskim żołnierzom w ucieczce z niewoli podczas I wojny światowej, co nadawało imieniu Édith szczególne, patriotyczne znaczenie.

Charakterystyczny wygląd sceniczny

Louis Leplée zasugerował Édith Piaf, aby na scenie występowała w prostej, czarnej sukience. Ten element garderoby szybko stał się jej znakiem rozpoznawczym i nieodłącznym atrybutem wizerunku scenicznego, dodając jej wystąpieniom charakterystycznej elegancji i powagi, które kontrastowały z jej naturalną ekspresją.

Niski wzrost

Édith Piaf mierzyła zaledwie 142 centymetry wzrostu. Jej niewielka postura w połączeniu z niezwykle mocnym i wyrazistym głosem tworzyła spektakularny kontrast, który wywoływał ogromne wrażenie na widzach podczas jej emocjonujących występów na żywo. Ten kontrast stał się jednym z elementów definiujących jej sceniczną osobowość.

Rodzina i życie prywatne Édith Piaf

Życie osobiste Édith Piaf było równie burzliwe i pełne dramatycznych zwrotów, co jej kariera artystyczna. Od wczesnego dzieciństwa, naznaczonego porzuceniem przez matkę i wychowaniem w nietypowym środowisku, po tragiczną utratę córki i burzliwe związki, jej losy stanowiły materiał na niejedną opowieść. Jej rodzice, Louis Alphonse Gassion i Annetta Giovanna Maillard (znana jako Line Marsa), również związani byli ze światem artystycznym, co mogło mieć wpływ na późniejszy rozwój jej talentu.

Rodzice i ich profesje

Ojciec Édith, Louis Alphonse Gassion, urodzony w 1881 roku, był akrobatą ulicznym pochodzącym z Normandii. Matka, Annetta Giovanna Maillard, urodzona w 1895 roku, występowała jako piosenkarka cyrkowa pod pseudonimem Line Marsa. Choć oboje byli związani ze sztuką, ich relacja z córką nie była łatwa.

Wychowanie w nietypowym otoczeniu

Po tym, jak matka porzuciła ją przy narodzinach, mała Édith trafiła pod opiekę babci ze strony ojca, Léontine Louise Descamps, znanej jako „Maman Tine”. Babcia prowadziła dom publiczny w Bernay w Normandii, gdzie o małą Édith troszczyło się około dziesięciu prostytutek. To nietypowe środowisko stanowiło tło dla jej wczesnych lat życia.

Tragedia macierzyństwa

W wieku zaledwie 17 lat, 11 lutego 1933 roku, Édith Piaf urodziła swoją jedyną córkę, Marcelle „Cécelle” Dupont, której ojcem był Louis Dupont. Niestety, los nie oszczędził jej w macierzyństwie. Dziewczynka zmarła w lipcu 1935 roku, mając zaledwie dwa lata, z powodu zapalenia opon mózgowych. Ta strata była dla Édith ogromnym ciosem.

Wielka miłość i tragiczny wypadek

Jednym z najważniejszych i najbardziej tragicznych wydarzeń w życiu Édith Piaf był jej romans z mistrzem bokserskim Marcelem Cerdanem, który rozpoczął się w 1947 roku. Ich głośna miłość zakończyła się nagle i boleśnie w październiku 1949 roku, gdy Cerdan zginął w katastrofie lotniczej na Azorach. Leciał z Paryża do Nowego Jorku, aby spotkać się z ukochaną, a jego śmierć pogrążyła Piaf w głębokiej rozpaczy. Piosenka „Hymne à l’amour” jest dedykacją dla niego.

Małżeństwa

Édith Piaf była dwukrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był piosenkarz Jacques Pills, z którym rozwiodła się w 1957 roku po pięciu latach małżeństwa. Drugie małżeństwo zawarła w 1962 roku z młodszym o 20 lat Théo Sarapo (Theophanisem Lamboukasem), który pozostał przy niej aż do jej śmierci w 1963 roku.

Warto wiedzieć: Po stracie córki, Édith Piaf nigdy nie miała więcej dzieci. Jej życie było naznaczone trudnymi doświadczeniami, które często znajdowały odzwierciedlenie w jej twórczości.

Kariera i muzyka Édith Piaf

Kariera Édith Piaf to niezwykła historia od ulicznej śpiewaczki do międzynarodowej gwiazdy. Jej głos, pełen pasji i emocji, poruszał miliony ludzi na całym świecie. Od skromnych początków na paryskich ulicach po światowe sceny, Piaf stworzyła repertuar, który do dziś stanowi kanon francuskiej muzyki. Jej płyty, takie jak „La Vie en rose” czy „Non, je ne regrette rien”, stały się ponadczasowymi przebojami, a jej wpływ na rozwój karier innych artystów jest niezaprzeczalny.

Początki kariery na ulicy

Droga Édith Piaf do sławy rozpoczęła się w wieku 14 lat, kiedy towarzyszyła swojemu ojcu w ulicznych występach akrobatycznych. Tam po raz pierwszy śpiewała publicznie. Później, wraz ze swoją towarzyszką Simone „Mômone” Berteaut, zarabiała na życie jako piosenkarka uliczna w Paryżu, często na ulicy de Belleville. To właśnie te doświadczenia ukształtowały jej surowe, autentyczne podejście do śpiewania.

Odkrycie talentu

Przełomowym momentem w karierze Édith Piaf było spotkanie z Louisem Leplée, właścicielem klubu nocnego „Le Gerny”, w 1935 roku. Leplée dostrzegł jej niezwykły talent i przekonał ją do występów w swoim lokalu, pomimo jej ogromnej tremy. Nauczył ją podstaw obecności na scenie i pomógł jej stworzyć wizerunek artystki. To on wymyślił dla niej pseudonim „Piaf”.

Międzynarodowy sukces w USA

Międzynarodową karierę Édith Piaf otworzyły występy w Stanach Zjednoczonych. Początkowo amerykańscy widzowie byli zaskoczeni jej skromnym stylem, jednak po entuzjastycznej recenzji Virgila Thomsona w 1947 roku, Piaf stała się gwiazdą w USA. Wystąpiła ośmiokrotnie w popularnym programie „The Ed Sullivan Show” i dwukrotnie w prestiżowej Carnegie Hall w latach 1956 i 1957, zdobywając uznanie na całym świecie.

Najsłynniejsze utwory

Kanon piosenek Édith Piaf jest niezwykle bogaty i obejmuje utwory, które stały się ponadczasowymi klasykami. Do jej najsłynniejszych dzieł należą: „La Vie en rose” (1945), „Hymne à l’amour” (1949), „Padam, padam…” (1951), „La Foule” (1957), „Milord” (1959) oraz oczywiście kultowe „Non, je ne regrette rien” (1960). Te piosenki edith piaf do dziś wzruszają i inspirują.

Wsparcie dla innych artystów

Édith Piaf odegrała znaczącą rolę w rozwoju karier wielu innych artystów. Udzieliła wsparcia między innymi Yvesowi Montandowi, z którym miała romans, oraz Charlesowi Aznavourowi, który pracował jako jej asystent. Pomogła także argentyńskiemu muzykowi Atahualpie Yupanquiemu. Jej wpływ na francuską scenę muzyczną był ogromny.

Chronologia kariery Édith Piaf

Poniższa lista przedstawia kluczowe momenty w karierze Édith Piaf, od jej początków po międzynarodowe sukcesy:

• Ok. 1929 roku: Rozpoczęcie kariery jako piosenkarka uliczna w Paryżu.
• 1935 rok: Odkrycie przez Louisa Leplée i pierwsze występy w kabarecie „Le Gerny”.
• 1945 rok: Wydanie piosenki „La Vie en rose”, która stała się jej międzynarodowym przebojem.
• 1947 rok: Pierwsze sukcesy w Stanach Zjednoczonych po entuzjastycznej recenzji Virgila Thomsona.
• 1949 rok: Wydanie piosenki „Hymne à l’amour”, dedykowanej pamięci Marcela Cerdana.
• 1951 rok: Udział w wypadku samochodowym, który przyczynił się do problemów zdrowotnych i uzależnień.
• 1956 i 1957 rok: Występy w Carnegie Hall w Nowym Jorku.
• 1960 rok: Wydanie kultowej piosenki „Non, je ne regrette rien”.
• 1961 rok: Koncerty w paryskiej Olympii ratujące teatr przed bankructwem.

Zdrowie i śmierć Édith Piaf

Życie Édith Piaf naznaczone było nie tylko triumfami artystycznymi, ale także licznymi problemami zdrowotnymi i tragicznymi wydarzeniami. Od dzieciństwa zmagała się z poważnymi chorobami, które wpływały na jej życie i karierę. Wypadki, uzależnienia i przewlekłe choroby doprowadziły do jej przedwczesnej śmierci w wieku zaledwie 47 lat, pozostawiając po sobie legendę i serię niezapomnianych piosenek.

Cudowne odzyskanie wzroku

W dzieciństwie, między 3. a 7. rokiem życia, Édith Piaf cierpiała na ślepotę spowodowaną zapaleniem rogówki. Według jej własnych relacji, cudownie odzyskała wzrok po pielgrzymce do grobu św. Teresy z Lisieux. Pielgrzymkę tę sfinansowały prostytutki z domu publicznego jej babci, co stanowi kolejny niezwykły epizod z jej trudnego dzieciństwa.

Wypadki i uzależnienia

W 1951 roku Édith Piaf poważnie ucierpiała w wypadku samochodowym, w którym złamała ramię i dwa żebra. Leczenie bólu morfiną doprowadziło do silnego uzależnienia, które pogłębiało się wraz z nadużywaniem alkoholu. Artystka przeżyła jeszcze dwa wypadki drogowe, które dodatkowo wpłynęły na jej stan zdrowia i pogłębiły walkę z nałogami.

Ostatnie chwile i przyczyna zgonu

Édith Piaf zmarła 10 października 1963 roku w Grasse w wieku 47 lat. Przyczyną śmierci był rak wątroby. Krótko przed odejściem zapadła w śpiączkę. Jej odejście było ogromną stratą dla świata muzyki. Rocznicę śmierci Édith Piaf obchodzi się co roku, pamiętając o jej niezwykłej twórczości.

Miejsce spoczynku

Pochowana została na słynnym cmentarzu Père Lachaise w Paryżu. Choć zmarła w Grasse, jej śmierć została oficjalnie ogłoszona w Paryżu 11 października 1963 roku. Ta data zbiegła się ze śmiercią jej bliskiego przyjaciela, Jeana Cocteau, co dodatkowo podkreśliło tragiczny wymiar tego dnia dla francuskiej kultury.

Kontrowersje i wojna w życiu Édith Piaf

Okres II wojny światowej i powojenna rzeczywistość przyniosły Édith Piaf nie tylko nowe wyzwania artystyczne, ale także poważne kontrowersje. Oskarżenia o kolaborację, choć ostatecznie oddalone, rzuciły cień na jej postać. Jednocześnie ujawniły jej zaangażowanie w ruch oporu i działania na rzecz ratowania ludzi, co pokazuje złożoność jej postawy w tamtych trudnych czasach.

Oskarżenia o kolaborację

Po wyzwoleniu Francji w 1944 roku Édith Piaf musiała stanąć przed sądem w ramach procesu oczyszczającego (Épuration légale). Była podejrzewana o współpracę z niemieckim okupantem, ponieważ występowała w klubach i domach publicznych przeznaczonych dla niemieckich oficerów. Te zarzuty niemal zrujnowały jej karierę.

Działalność w ruchu oporu

Édith Piaf została oczyszczona z zarzutów dzięki zeznaniom swojej sekretarki, Andrée Bigard, która była członkinią ruchu oporu. Okazało się, że Piaf aktywnie działała na rzecz ratowania ludzi. Pomagała jeńcom wojennym w Niemczech w ucieczkach oraz uratowała żydowskiego muzyka Michela Emera, finansując jego ukrywanie się aż do wyzwolenia. Jej postawa w tym okresie pokazuje jej odwagę i humanitaryzm.

Skandal po zabójstwie Leplée

W 1936 roku doszło do tragicznego wydarzenia – zamordowany został Louis Leplée, odkrywca i promotor Édith Piaf. Został on zabity przez gangsterów powiązanych z dawnym środowiskiem artystki. Piaf była przesłuchiwana w sprawie zabójstwa i oskarżana o współudział, co niemal zakończyło jej dopiero rozpoczynającą się karierę. Ten incydent rzucił cień na jej reputację.

Ciekawostki z życia Édith Piaf

Życie Édith Piaf obfitowało w niezwykłe historie i wydarzenia, które dodają smaczku jej legendzie. Od dedykacji piosenek dla ukochanych, przez ratowanie historycznych obiektów, po mity rodzinne – każdy aspekt jej biografii jest fascynujący. Te ciekawostki pozwalają lepiej zrozumieć złożoność tej niezwykłej artystki i jej wpływ na kulturę.

Piosenka dla boksera

Słynny utwór „Hymne à l’amour”, wydany w 1950 roku, został napisany i zadedykowany pamięci Marcela Cerdana. Bokser zginął w katastrofie lotniczej rok wcześniej, w drodze do ukochanej Édith. Piosenka jest wyrazem jej głębokiego bólu i miłości.

Ratowanie teatru

W 1961 roku Édith Piaf dała serię koncertów w paryskiej Olympii, aby pomóc uratować ten słynny obiekt przed bankructwem. Podczas jednego z tych występów po raz pierwszy wykonała na żywo utwór „Non, je ne regrette rien”, który stał się jednym z jej największych przebojów i manifestem jej życia.

Mit o „fałszywej siostrze”

Wieloletnia towarzyszka Édith Piaf, Simone „Mômone” Berteaut, w swoich wspomnieniach kłamliwie twierdziła, że jest przyrodnią siostrą artystki. Ten mit był powielany przez lata, tworząc dodatkową warstwę tajemniczości wokół rodziny Édith Piaf i komplikując jej biografię.

Édith Piaf, poprzez swoją niezwykłą twórczość i poruszające życie, na zawsze zapisała się w annałach historii muzyki. Jej głos, pełen bólu, radości i niezłomnej woli życia, nadal rezonuje z milionami ludzi na całym świecie, dowodząc, że prawdziwa sztuka przekracza granice czasu i przestrzeni.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/%C3%89dith_Piaf